Steun de strijd van mensen in 'vreemdelingen'-detentie
"Cellen en strafinrichtingen zijn ontworpen om mensen te breken, zodat ze exemplaren in een dierentuin worden - gehoorzaam aan hun oppassers maar gevaarlijk voor elkaar." (Angela Davis, uit: 'Zinnen op de vrijheid')
Hoewel Mohamed gestopt is met zijn hongerstaking, is het leven in detentiecentrum Alphen aan den Rijn er geenszins makkelijk op geworden. De dagelijkse strijd van hem en zijn medegevangenen tegen het onderdrukkende regiem blijft.
Allerlei kleine zaken, die in de vrije wereld simpel zelf te regelen zijn, vormen een immens probleem en een bron van stress in de gevangenis.
Om wat voorbeelden te noemen: als gewoonlijk een verpleegkundige altijd om 9 uur ‘s avonds je je medicijnen komt brengen, is het feit dat die op een dag niet verschijnt, een reden voor alarm. Want als gevangene weet je nooit of de verpleegkundige gewoon laat is, of dat men je vergeten is. Navragen levert vrijwel nooit resultaat op, en intussen verkeer je in grote onzekerheid. Je hebt die medicijnen immers nodig!
Stel, de fysiotherapeut schrijft voor dat je een extra kussen en een extra matras nodig hebt. Dan moet je eindeloos gaan zeuren bij de bewaking om die te krijgen. En krijg je zowaar het kussen na een aantal dagen, dan blijft dat matras maar niet lukken... En waarom niet? Je hebt geen idee.
Eens per week 'krijg' je boodschappen. Die heb je middels een formulier besteld. Je budget is 7, 50 zakgeld per week. Het komt regelmatig voor dat die boodschappen door een onbekende fout niet aan je geleverd worden. Weg is je mogelijkheid om te roken die week, om iets lekkers te eten, om gezamenlijk een maaltijd klaar te maken..
Het eten in Alphen is ronduit vies. Wat nog te doen schijnt te zijn, zijn koosjere maaltijden. Mohamed Boumedine is het inmiddels gelukt, mede door zijn hongerstaking, om koosjer te eten. Tot de rabbijn zich erover uitgesproken heeft, blijft hij die maaltijden krijgen.
De mannen van Mohameds afdeling hebben inmiddels via een korte algemene hongerstaking afgedwongen dat ook zij nu koosjer eten krijgen....
Van de 64 mannen op een afdeling krijgen er ongeveer 10 geregeld bezoek van familie, vrienden of kennissen. De overige mannen blijven verstoken van een liefdevol teken van de buitenwereld.
Op elke afdeling staan twee telefoons. Die moeten gebruikt worden door 64 gevangenen, die allemaal tegelijkertijd ‘recreëren’. Dat betekent onder meer dat er altijd een rij staat voor die telefoons, dat mensen niet privé kunnen bellen, dat mensen achter hen ongeduldig staan te wachten totdat ze het gesprek beëindigen, dat mensen hun advocaat niet kunnen bereiken en geen tweede kans meer zullen krijgen die dag.
Als iemand je opbelt vanuit Alphen, is het moeilijk diegene te verstaan: er is altijd achtergrondgepraat. Bovendien kunnen alle gesprekken worden afgeluisterd.
Het gedeelde telefoongebruik is een dagelijkse ergernis voor gevangenen, waardoor er elke dag ruzie ontstaat. Waarom zou telefoneren vanuit een vreemdelingenbajes eigenlijk niet beter geregeld kunnen worden? Het is sowieso al kwalijk dat mensen van hun schamele 7,50 zakgeld per week genoodzaakt zijn 5 euro uit te geven aan een telefoonkaart, omdat ze anders niet in staat zouden zijn te communiceren met hun advocaat. Immers, er zijn geen inkomende telefoongesprekken mogelijk, alleen uitgaande.
Waarom worden gevangenen niet in staat gesteld met hun mobiele telefoons te bellen? Waarom worden deze afgepakt bij binnenkomst?
Het lijkt erop, dat dit telefoonsysteem bewust in stand wordt gehouden, als extra hulpmiddel om de gevangenen klein te krijgen, en tegen elkaar uit te spelen. Het contact met de buitenwereld wordt zo tot een absoluut minimum teruggebracht, en het contact met de advocaat ernstig bemoeilijkt.
Ahmed Al Halak is één van de gevangenen die zich niet neerlegt bij het systeem.
Hij accepteert niet dat hij de slaaf is van de oppassers, van hun buien en van hun mogelijk machtsmisbruik.
Nadat hij een poosje geleden vier maanden (sic!!) had doorgebracht in een isolatiecel, heeft zijn advocaat zich veel moeite getroost de gevangenisdirectie van detentiecentrum Alphen aan den Rijn zover te krijgen, dat Ahmed geen cel zou hoeven delen met een medegevangene. Celdeling is namelijk een totale aanval op de privacy van gevangenen:
Stel je voor dat je vanaf 16.45 u tot 08.30 u, en ook nog een aantal uren tijdens de dag, samen met iemand die je niet kent, wiens taal je mogelijk niet spreekt, in een kleine ruimte moet verblijven. Met één televisie, met één wc. Dat je tijdens de ‘recreatie-uren’ ook nooit alleen bent, maar altijd met de andere gevangenen van je afdeling....
Ahmed heeft het daar moeilijk mee. Tijdens het luchten loopt hij in z’n eentje hard, en probeert zo zijn conditie op peil te houden.
Ahmed heeft erg zijn best gedaan om de voortdurende aanvallen op zijn zelfrespect door bewakers, door het systeem, het hoofd te bieden. Hij heeft geprobeerd om zich rustig te houden. "Doe rustig" wordt gebruikt als mantra: het wordt continu gezegd tegen gevangenen die protesteren tegen dingen.
Afgelopen week is het Ahmed niet langer gelukt zich ‘rustig’ te houden. Al langer spelende conflicten met de bewaking kwamen tot een uitbarsting in de vorm van een gevecht. Hierbij werden twee bewakers verwond, en is Ahmed beland in de Landelijke Afzonderingsafdeling in Vught, een aparte afdeling met een strenger regiem. Hij verblijft hier in een isolatiecel.
We weten niet hoe het met Ahmed gaat. Zijn advocaat was door justitie niet op de hoogte gebracht van de ‘verhuizing’ van zijn cliënt. Hij is zelf gaan bellen, en hem werd verteld dat Ahmed 8 april wordt overgeplaatst naar een ander detentiecentrum.
Als justitie in al haar wijsheid besluit dat dit één van de bajesboten in Rotterdam of Dordrecht wordt, is dat vragen om moeilijkheden. Want van alle detentiecentra is het regiem en de privacy op de boten het allerslechtst!
Steun Ahmed en stuur een kaartje naar:
Ahmed Al Halak
P.I. Vught "Nieuw Vosseveld"
Postbus 10055
5260 DH Vught
11 april 2008: Ahmed is op 24 maart in hongerstaking gegaan
Dit heeft de steungroep vandaag, 11 april, vernomen. Hij zit niet langer in Vught, maar is nu overgeplaatst naar het penitentiair ziekenhuis in Scheveningen. Lees HIER verder over de HONGERSTAKING van Ahmed Al Halak!
3 mei 2008: Ahmeds hongerstaking gebroken in penitentiair ziekenhuis
3 mei 2008: Mohamed na vijf dagen alweer vast
Mohamed Boumedine is weer opgepakt en zit nu in de Bijlmerbajes. Vijf dagen nadat hij was vrijgelaten uit detentiecentrum Alphen aan den Rijn werd hij door meerdere opsporingsambenaren ‘staande gehouden’, oftewel tegen de grond gewerkt, geboeid en afgevoerd naar het bureau. Hij werd verdacht van zakkenrollen, vreemd alleen dat er niets gevonden is bij zijn fouillering. Ook werd geconstateerd dat hij ongewenst verklaard is.
De rc besloot tot snelrecht en nu is Mohamed zonder bewijs en zonder onderzoek naar camerabeelden of getuigenverklaringen veroordeeld tot 7 maanden. ‘Ik geloof de politie – niet u – de politie liegt niet’, zei de rechter...
Overigens is zijn vader tijdens de vrije periode van Mohamed ook nog eens overleden.
17 mei 2008: "IK bepaal dat!"
Vanmorgen (17 mei) belde Mohamed. Het gaat niet best met hem....
Hij overweegt weer in hongerstaking te gaan. Reden: hij heeft tot gisteren toe koosjer eten gekregen, wat voorlopig werd toegestaan totdat de rabbijn zich ermee zou bemoeien. De rabbijn is gisteren eindelijk langs geweest, en Mohamed kan het schudden met zijn koosjere maaltijden.
"Waarom?" had Mohamed gevraagd. "Andere Marokkaanse jongens op de afdeling krijgen wél koosjer eten!". Waarop de rabbijn schijnt te hebben geantwoord:
"IK bepaal dat!"
Niet alleen bij christenen en moslims dus, maar ook bij joden wordt onderdanigheid geëist.
Al is het natuurlijk inherent aan het gevangenissysteem op zich.....
(Ter informatie over het gevangenis-eten: veel moslims vertellen me dat halal-eten in Nederlandse gevangenissen enorm vies is en zonder enige afwisseling. Koosjer eten daarentegen is smakelijk en gevarieerd).
Mohamed heeft sinds hij in elkaar geslagen is door het Interne Bijstandsteam op de bajesboot in Rotterdam erge last van zijn rug, maar hij heeft al die tijd dat hij in de Bijlmerbajes zit nog geen fysiotherapie gekregen, hoewel hem dit wel beloofd is. Hij mag zelf niet vragen hoe lang hij nog moet wachten, de medische dienst komt wel naar hem... Zo werkt dat in gevangenissen (niet).
Laatste klacht: hij zit soms 26 uur achter de deur. Dat komt omdat in huizen van bewaring door bezuinigingen niet veel overgebleven is van enige vorm van georganiseerde dagprogramma. Mensen zitten van kwart voor 5 ‘s middags tot kwart over 8/half 9 ‘s ochtends achter de deur (dus geen avondprogramma meer). Men heeft in principe recht op een uur luchten en een uur ‘recreatie’. Arbeid is mogelijk, al zijn meestal wachtlijsten die soms op kunnen lopen tot een paar maanden. Evengoed is die arbeid maar voor vier uur per dag.
Mohamed kan niet werken, want hij mag van de dokter niet zitten of staan, wat helaas de enige manier is waarop de ‘arbeid’ verricht kan worden.
26 augustus 2008: Mohamed is overgeplaatst
Mohamed Boumedine is overgeplaatst naar:
Locatie De IJssel
Postbus 750
2920 CB KRIMPEN AAN DEN IJSSEL
Hij zit in de inkomstenafdeling (en weigert een tweepersoonscel, maar die had-ie ook niet in de Bijlmerbajes, dus kennelijk had hij daar in elk geval een contra-indicatie).
Mohamed is nog altijd erg blij met post!
17 oktober 2008: Mohamed naar de vreemdelingenpolitie
Mohamed was gisteren van 9 uur 's ochtends tot 9 uur 's avonds onderweg. Hij werd naar de vreemdelingenpolitie in Amsterdam gebracht. Daar heeft hij 40 minuten met ze gesproken. Er is tegen hem gezegd dat ze hem, als zijn straf er op zit, gaan overbrengen naar een detentiecentrum.
Daarnaast is gezegd: "We kunnen je twee jaar vasthouden." Dat riekt naar intimidatie. De Europese afspraak is op dit moment namelijk dat vreemdelingenbewaring anderhalf jaar mag duren. Ook al veel te lang natuurlijk. Daarbij komt dat Mohamed na eerdere langdurige vreemdelingenbewaring reeds niet uitzetbaar is gebleken. "Mijn leven is kapot" zegt hij...
Mohamed heeft nog altijd enorm last van zijn rug. Dat heeft hij overgehouden aan zijn mishandeling door het interne bijstandsteam in de Rotterdamse bajesboot. Toch heeft de dokter vandaag gezegd dat hij moet gaan werken, ook al zegt hij dat dit echt niet gaat. De dokter heeft gedreigd dat hij anders rapport krijgt. Op rapport volgt doorgaans een 'disciplinaire straf'. Dit betekent in elk geval afzondering, in het ergste geval in de isoleercel.
5 november 2008: Mohamed naar de Zaanse bajesboten
Mohamed is overgeplaatst naar de Zaanse bajesboten. Hij zit nu dus weer in vreemdelingenbewaring, alhoewel er nooit zicht is geweest, noch zal komen, op uitzetting.
De intimidatie gaat een zoveelste ronde in.
Schrijf en steun Mohamed Boumedine:
Detentieboten Zaandam
Rijshoutweg 16
1505 HL Zaandam
Mohamed Boumedine is eindelijk vrijgelaten!
Nadat hij zijn straf, hem opgelegd via een zeer onzorgvuldige snelrechtprocedure (binnenkort hoger beroep) had uitgezeten, werd hij vanuit de gevangenis in Krimpen linea recta in vreemdelingenbewaring gesteld.
Hij werd voor een aantal dagen ‘geparkeerd’ in het cellencomplex Meer en Vaart, waarna hij naar de bajesboten in Zaandam werd gebracht.
Na een weekje op de inkomstenafdeling zitten volgden er twee rechtszaken, met als uiteindelijk resultaat: onrechtmatige vrijheidsberoving…
Mohamed is ontzettend blij dat hij eindelijk vrij is en dankt iedereen hartelijk voor de kaarten.
