Steun de strijd van mensen in 'vreemdelingen'-detentie
11 juni 2009, laatste nieuws: Brief van Mehmed over zijn deportatie:
"Vijf mensen hebben mij vastgebonden en met moeite vervoerd"
19 augustus 2008: Hoe de hongerstaking van Mehmed Yazici werd gebroken teneinde hem te kunnen deporteren...
Wat voorafging:
Mehmet Yazici, een Koerdische man uit Turkije, ging op 15 mei 2008 in hongerstaking in de bajesboot van Dordrecht. Op 27 juni werd hij bewusteloos aangetroffen en overgebracht naar het penitentiair ziekenhuis in Scheveningen. Lees HIER deze hele voorgeschiedenis.
In het penitentiair ziekenhuis is zijn hongerstaking gebroken. Daar zijn ze goed in daar.
Sindsdien heeft Mehmet twee brieven geschreven. Hieronder volgt een fragment uit de eerste brief:
Op de 39ste dag van mijn hongerstaking ben ik erg ziek geworden. Ik heb drie keer die dag om een dokter gevraagd, er is echter geen dokter gekomen. Ik raakte bewusteloos en werd wakker in het gevangenisziekenhuis in Scheveningen. Ik verbleef daar een week in observatie.
De IND kwam weer langs. Ik wilde graag overgeplaatst worden naar Arnhem want ik heb daar vrienden wonen. De IND kwam met hetzelfde verhaal als de vorige week en sprak zogenaamd met me af dat ze overplaatsing zouden regelen – op voorwaarde dat ik zou stoppen met mijn hongerstaking. Echter, diezelfde dag belden ze met mijn advocaat, die mij terugbelde en zei: “Ze gaan je naar Turkije sturen”.
Om 5 uur ’s morgens hebben ze me geboeid naar het vliegtuig gebracht, met de bedoeling dat ik om 9.25 uur met een vlucht naar Turkije zou afreizen. Ik heb geweigerd mee te vliegen.
Toen hebben ze me naar Zestienhoven gebracht, daar heb ik mijn hongerstaking beëindigd. Ik ben dus weer gaan eten en heb op dezelfde dag herhaald asiel aangevraagd, waarop ik naar Schiphol-Oost gebracht werd. Daar zeiden ze dat ze me beslist terug zouden sturen, vastgebonden en wel.
Daarna hebben ze hun plannen echter veranderd – ik weet niet waarom.
Ik ben voor 24 uur naar de obs gebracht, een week in Schiphol gebleven, waarna ik overgebracht ben naar Alphen aan den Rijn.
Daar zit ik nu en wacht……..
De tweede brief is een open brief, waarmee Mehmet (en wij ook voor hem) hoopt te bereiken dat er mensenrechten organisaties in actie komen:
03-08-2008
Dear member of Human Rights Association,
It’s a long time that we are fighting for our existence, rights and freedom, because at the first place we are HUMAN! The fact is fighting for democracy.
It’s a long time that Kurdish people are shouting to defend their human rights, their culture, existence and dignity, and their women and children are screaming for fear and pain which is doing by government and military of Turkish authorities. Because they never want to recognize the Kurdish nation and they repeatedly ignore our human rights.
Me myself I never agree with war via military ways because war is killing people and destroys the human kind. This will never solve any problem and never did it before. Human has a tongue to speak with and I believe that dialogues are our best way to solve human problems with.
So when I was living in Turkey I decided to defend my and Kurdish people’s human rights and existence. But in that time I was a shepherd, that was my daily job in my village named Kovancilar in Elazig province (area). I was used to take the sheep and cows to the mountains to feed them and the only Kurdish group that I knew that time was the P.K.K. party an their military which fought against Turkish army for the Kurdish people’s rights.
I didn’t want to be a P.K.K. soldier or member because as I said I didn’t want to kill anybody, but I started to help them by giving them food and drinks. I used to help them many times until one day in 1977. I was arrested by Turkish authorities and kept in prison for one month. After one month they released me and warned me if they will catch me again I will have very big problems (like torturing and long life prison, or death).
After the releasing, my dignity didn’t let me to give up and stop helping the Kurds, so I helped them again. I gave again food and drinks to P.K.K. army until in 1998 the Turkish authorities found out again about my activities, so they came after me, but this time I was informed, so I made myself a false identity and escaped from Turkey and came here in Holland.
Even here in Holland I was afraid of Holland authorities because I thought that if I represent myself here and ask for asylum, then the Holland authorities will deport me back and give me to Turkish police. But between 1 and 2 years I started to trust the Holland authorities and I represented myself and asked for asylum in Holland. At beginning I thought that the Holland authorities would help me, but is wasn’t that way.
Now it’s about nine years that I am here in Holland without any help. They arrested me and put me in jail because I’m only illegal for two times. Once in date of 31-03-2005 until 21-02-2006 and second time from 31-03-2008 until now.
Now I am kept in the illegal’s prison in Alphen aan den Rijn. But why? Did I do something wrong? Did I commit a crime? No, I’m here only for nothing. I never hurt anybody, I never did anything wrong. I never committed a crime. I just tried to save my life by coming to Holland.
I didn’t know that I would be treated like this, like they treat criminals, please believe me, it’s very very difficult for an innocent person to be kept in prison and to be treated like a criminal prisoner.
I’m tired thinking so much about my past, present and unknown future and if my life will be like this longer, I’m afraid I’m going to loose my mind and going insane. I hope you will understand my situation by putting yourself in my shoes only for a few moments. I really can’t take it any longer. I beg you to help me. Thank you for your comprehension.
Mehmet Yazici
Schrijf en steun Mehmet Yazici!
Betuig je solidariteit en steun Mehmet Yazici door hem een kaartje of brief te sturen. Hij spreekt en leest alleen Koerdisch en Turks. Maar een kaartje met een beetje tekst of een tekening is natuurlijk ook goed.
Mehmet Yazici
Detentiecentrum Alphen aan den Rijn
Postbus 2261
2400 CG ALPHEN AAN DEN RIJN
11 mei 2009: Mehmed met geweld gedeporteerd naar Turkije
Nadat Mehmet de laatste anderhalve maand veel heen en weer gepompt werd van het ene detentiecentrum naar het andere, via de uitzetcentra, is hij uiteindelijk gedeporteerd naar Turkije.
We verloren het contact met Mehmet toen hij in uitzetcentrum Zestienhoven zat. Vandaaruit is hij dan ook gedeporteerd.
Zijn deportatie is met veel geweld gepaard gegaan. Mehmet wil daarover een klacht indienen bij de Nederlandse politie. Hij is, voorzover we nu weten, uit zijn cel gesleept, geboeid, geslagen... Hij had twee dagen later nog zwellingen aan zijn hoofd, schouders, handen en middel.
Zodra we meer details krijgen, zullen we een update plaatsen.
11 juni 2009: Brief van Mehmed over zijn deportatie:
"Vijf mensen hebben mij vastgebonden en met moeite vervoerd"
We hebben een brief van Mehmet gekregen.
Hieronder een paar fragmenten uit de brief:
Help mij, haal mij uit deze situatie!
13 maanden ben ik binnen gebleven, voor mij was het erg slecht. Ze hebben me daarna geslagen, ze hebben me met moeite naar Turkije gestuurd.
De dag dat ze mij terugstuurden, gebeurde om 16:00. Rond 4:00 ben ik vastgebonden, en in het vliegtuig gezet. Vijf mensen hebben mij vastgebonden en met moeite vervoerd. Mijn voeten, armen en hoofd zijn later opgezwollen en deden erg veel pijn. Twee mensen zijn in het vliegtuig op mij gaan zitten, waardoor ik met moeite adem kon halen.
In Istanbul hebben ze 24u ondervraagd, je hebt in Nederland asiel gevraagd (als iemand die in Turkije problemen heeft et cetera).
Ze hebben me losgelaten maar ik ben erg bang (bang voor Turkije)
Ik voel me niet goed.
Mijn verblijf en situtatie in Turkije is erg slecht. Mijn familieleden hebben ook een boete gekregen.
Geef mijn brief aan de media...
